Ouderwets ambachtelijk getekende Veenborg in Scharmer,
"Villa Veenlust"
portret van een landschap uit de serie 'Dorpen die Slochteren maken'
Wintertekening. Met opzet heb ik gewacht tot er sneeuw lag. Wat uiteindelijk een geweldig goed idee blijkt te zijn geweest.
Oh, voor ik het vergeet: 'Carla, geweldig bedankt voor je hulp !'
Bij het bedenken van dit werk heb ik grote problemen gehad met het vinden van een -voor mij- aanvaardbare indeling.
De sneeuw'vlakte' voor het huis is visueel nogal groot, en kaal. De grijs-grauwe asfaltweg boeit ook niet echt, maar ik moest wel afstand nemen om de brug een logische plaats te geven. Dat bruggetje is uiteindelijk de aanleiding geweest voor dit werk. Hoewel het tenslotte na veel wikken en wegen niet het hoofdmotief is geworden; daarvoor is het gebouw van de borg op zich toch te interessant en te mooi.
De vele bomen langs de weg werken al helemaal niet mee om een aantrekkelijk geheel van dit tafereel te maken. Die dwarsliggers wilde ik niet allemaal afbeelden; toch heb ik er wel een van gebruikt om wat extra diepte te suggereren. Met de plaatsing van deze boom en het weglaten van de rest is duidelijk met de waarheid geschoven. Da's het voordeel van tekenen. Probeer dat maar eens op deze manier met een camera of pc te doen...
Derde compositie-schets, nog steeds op A4. Fazantjes en een dierenspoor bedacht om de sneeuw te 'breken'. De prachtige pruimeboom levert ook al een hoop problemen. Wel of niet? Naast of achter de dikke stam links? Nog even op broeden.
Eerste studie op het echte formaat, 60 x 40 cm. Het gebouw staat me toch wat te hoog in beeld. Het asfalt weglaten bevalt goed. Ik mis nu de pruimeboom wel. Maar als ik die er bij teken, komt ie deels voor het gebouw. Wat is wijsheid? De brug moet nog iets meer loskomen van de rhododendron. De vage sloot bevalt me zo wel.
Ik ben onderweg...
Het geheel op de tekenplank. Eerste aanzet, iets lager dan in de hier boven staande studie.
Paar uur later, tikje vergroot... Ondanks dat ik begonnen ben, heb ik nog steeds ruzie met de compositie. 't Zint me niet op de een of andere manier. Bij het opnieuw bekijken van de verschillende foto's lijkt het er op dat ik iets over het hoofd heb gezien. Daarom nu eerst ter plekke kijken.
Tot zover durfde ik 's avonds te gaan. Gewacht tot de volgende morgen om op locatie toch nog een keer te kijken. De weg, en daarmee ook de sloot voor het huis, loopt erg schuin tov de voorgevel. De brug ligt bovendien ook nog eens heel erg scheef over de sloot, wat me niet eerder is opgevallen. Dat helpt!
Enkele uren en heel wat visualisaties later kon ik weer uit de startblokken. Ik was er uit; dit is 'm! De grote lijnen liggen vast. Als belangrijkste de plek van de brug vastgelegd en ingetekend. Lucht iets donkerder gemaakt, gebouwen op de achtergrond vaag aangegeven, rhododendron er bij gezet. Nu nog een hoop takkenspul. Verder een beetje 'spelen' met details en het steeds een tikje donkerder maken van een aantal onderdelen. Het lijkt tenminste eindelijk een op elkaar afgestemde eenheid.
De vogels en de sporen in de sneeuw lijken zo simpel, zijn het ook, maar kunnen de boel helemaal de mist in laten gaan. Het afwerken blijft spannend, tot het laatste moment.
En nu, 24 febr '13, klaar...
-=-
